بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم	بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

از عشق تو گفتیم و نمک گیر شدیم

تا ساحل چشمان توتکثیر شدیم

گفتند غروب جمعه خواهى آمد

آنقدر نیامدى که ما پیر شدیم

اللهم عجل لولیک الفرج

 

من عاشقانه با قلمم عکس انتظار ...

هر روز بهر آمدنت میکشم بیا..

مولای مهربان به کجایی بیا بیا...

من عاشقانه تو را یاد میکنم

 

 

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین سخن ؛ تبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی

برای ما که خسته ایم نه ؛ ولی

برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام

دوباره صبح؛ ظهر ؛ نه غروب شد نیامدی

 

 

    گل مي دهم به بوي بهاري كه مي ر سد
    چشمم به در به ديدن ياري كه مي ر سد
    تكرار مي شود غزل انتظار دل
    هر شب به نام آينه داري كه مي رسد
    بغض هزار پنجره را اشك مي شوم
    در تاروپود نغمه تاري كه مي رسد
    فردا تبي دوباره به خورشيد مي دهد
    از آسمان تيره شراري كه مي رسد
    روشن زآيه هاي خدا مي شود زمين
    در برق ذوالفقار سواري كه مي رسد
    

 

زمین لبریز از موج نگاهت می شود روزی

به اذن حق ،زمانه در پناهت می شود روزی

بساط کینه و ظلم و ستم برچیده خواهد شد

محبت مست از روی چو ماهت می شود روزی

و دلها  ضرب  در نور خدای مهربان گردند

سحر   حاکم به  یمن پایگاهت می شود روزی

زمان این تشنه کام روی خورشیدیت یا مولی

اسیر چنبر زلف سیاهت می شود روزی

گریبان چاک خواهد زد به شوق روی تو هر دل

مهیا 313 سپاهت می شود روزی

زموج اشک و آه عاشقانت« منجی موعود»

زمین طوفانی از دریای آهت می شود روزی

و شرق و غرب عالم ، حجت بن العسکری ، آقا

به فرمان تو از امر الهت می شود روزی

به آهنگ همایون ، می سراید قنبر ثانی

دل عالم  مقر پایگاهت می شود روزی

 

محمدرضاکوزه گر کالجی 
( قنبر ثانی)

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد

ناخودآگاه به سمت تو تمایل دارد

 

بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم

مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد

 

شاید این باغچه ده قرن به استقبالت

فرش گسترده و در دست گلایل دارد

 

تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز

ماه مخفی شدنش نیز تعادل دارد

 

کودکی فال فروش است و به عشقت هر روز

می خرم از پسرک هر چه تفال دارد

 

یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت

یک قدم مانده زمین شوق تکامل دارد

 

هیچ سنگی نشود سنگ صبورت ، تنها

تکیه بر کعبه بزن ، کعبه تحمل دارد...

 

 

شعر از برادر ارجمند سید حمید رضا برقعی

دل که آشفته روي تو نباشد دل نيست           آنکه ديوانه خال تو نشد عاقل نيست
مستي عاشق دل باخته از باده توست           بجز اين مستقيم از عمر و مگر حاصل نبست
عشق روي تو در اين باديه افکند مرا               چه توان کرد که اين باديه را ساحل نيست
بگذر از خويش اگر عاشق دلباخته ايي            که ميان تو و او جز تو کسي حائل نيست